Tips , veel gestelde vragen (FAQ) en informatie om een Ruitervakantie bij Domaine Equestre Centaure te doen slagen!

Op ruitervakantie gaan is een enorm plezier. Je kijkt er maanden naar uit, je spit catalogi uit, je kijkt op alle sites en dan kom je ineens Domaine Equestre Centaure tegen. Gefascineerd bekijk je alle foto’s en programma’s en nu wil je eigenlijk nog meer weten over deze ruitervakanties. Wij zullen er hier wat dieper op ingaan.

Voor wie organiseert Domaine Equestre Centaure ruitervakanties?

Voor iedereen die van paarden houdt en een beetje kan paardrijden.

Welk niveau moet ik hebben?

In principe dien je stap draf en galop vrij te beheersen zonder enige angst. Wij rijden in gevarieerd terrein en zien niet graag dat ruiters hun ruitervakantie met angst doorkomen. Integendeel!! Een ruitervakantie bij ons verloopt relaxed, wij nemen onze tijd. In de week zit een opbouw. Het geeft je de tijd om aan de paarden, de manier van rijden, het terrein en het tempo te wennen.

Kan ik direct op trektocht mee zonder enige ervaring?

Dit hangt geheel af van je recente paardrijervaring. Rijd je veel en regelmatig zal de paardrijervaring niet het probleem zijn. Maar bedenk wel dat een weektrektocht echt véél vermoeiender is dan een standplaatsvakantie. Wij raden de mensen aan om eerst een combinatie van standplaatsvakantie met twee of driedaagse trektocht te volgen en pas daarna een echte weektrektocht. Bedenk wel dat bij een trektocht van A naar B de kilometers moeten worden afgelegd mooi of lelijk weer, vermoeid of niet, korter kan niet, langer wordt het vaak wel! Vijf, zes  uur te paard is normaal, zeven komt voor. Bij sommige tochten dient gelopen te worden, bij andere weer niet. Tegenvallers welke de dagen verlengen zijn er wel! IJzers welke en route vervangen moeten worden, afgesloten paden, geblokkeerde paden (zagen, hakken slepen!), we kunnen alles nog zo goed regelen maar er gebeurt altijd wat anders dan voorzien en dat is vermoeiend. De wisseling van accommodaties, luxe en ontbreken van luxe, wisseling van eten, de voorzieningen voor de paarden van het totaal ontbreken er van tot alles aanwezig etc. etc..  Bedenk voor je wilt boeken en bel of mail anders even voor overleg welke trektocht bij u past, de ene trektocht is de andere niet.

Kinderen

In principe vanaf twaalf jaar. Geldt hetzelfde voor. Alle gangen vrij beheersen zonder angst. Er zijn uitzonderingen van jongere kinderen welke zonder enig probleem dag en trektochten meerijden en super goed kunnen rijden. Maar dit is mede aan de ouders om dit te beoordelen. Globaal gesteld hebben wij met gemotiveerde kinderen vanaf twaalf jaar, welke goed rijden en een beetje incasseringsvermogen hebben wat moeheid betreft, geen problemen. Kinderen eten hier hetzelfde als volwassenen, drinken géén alcohol, rijden evenveel uren als volwassenen en rijden soms op pony’s soms op paarden (indeling wordt door ons bepaald) en volgen dus exact hetzelfde programma en worden altijd door één van de ouders begeleid. Uitzondering hierop is de taal/paardrijvakantie voor kinderen.

Heropstappers en angst voor galop

Het komt nogal eens voor dat ‘heropstappers’ angst hebben voor galop. Vroeger konden deze ruiters prima rijden maar hebben een beetje angst gekregen om te galopperen. Om van deze angst af te komen hebben wij een bepaalde methode ontwikkeld welke in veel gevallen u het plezier teruggeeft voor een lekkere galop. Je dient dit uiteraard uitdrukkelijk te melden bij boeking dan kunnen wij direct hier aan werken.

Welke manier van rijden hebben wij?

Wij rijden met relatief weinig contact, dus met lange teugels omdat wij van mening zijn dat een paard dat 5 uur per dag voor ons werkt het verdient om rustig en ontspannen zijn werk te doen en vooral niet aan de teugel hoeft te lopen. Dat is iets voor de dressuur en niet voor buitenritten of trektochten.
Vrijwel al onze paarden hebben een zachte mond en wij wensen dit graag zo te houden dus erg weinig contact en de teugels in een licht boogje! Bedenk dat een paard de lichtste beweging van de teugel reeds via het bit in zijn mond voelt, ook met een véél lossere teugel. Onze paarden lopen het hele jaar buiten vaak in grote weides, als zij buiten rijden is dat hun normale milieu, zei gaan dan niet spetteren of gek doen, waarom eigenlijk ook?

Regelmatig gaan wij berg af of op, dit vereist een beetje techniek en leert u binnen de kortste keren. Waar het om gaat is vooral het paard niet uit z’n evenwicht te brengen door de teugels te kort te nemen en daardoor juist het tegendeel te bereiken van wat wij willen. Nee, het paard zelf laten lopen en hem daarvoor de (teugel-) ruimte te geven. Blijf alert, zodat je je paard terug kan nemen indien hij struikelt of gaat draven. Verder is de houding van de ruiter zoals de bomen: je blijft (lood-)recht zitten en het paard beweegt zich als het ware onder je naar boven en beneden heuveltje op heuveltje af. Verder ontlasten  wij de achterhand van het paard door ons evenwicht iets naar voren te verplaatsen (niet overdrijven!)  heuvel op en andersom heuvel af. Niet moeilijk maar je moet het even weten!

Met lossere teugels rijden is dat niet doodeng?

Wellicht in het begin mis je een beetje het controle idee maar het went erg snel juist omdat de paarden het gewend zijn. Wij zeggen: de paarden lopen op eigen benen en kunnen met vier benen héél  goed hun evenwicht houden en te korte teugels met een ruiterhand welke constant wenst te corrigeren hindert zijn paard eigenlijk een beetje. Met weinig contact / teugeldruk rijden heeft u nog steeds contact de minste beweging van je hand leidt tot communicatie met je paard, ga daar voorzichtig mee om en verstoor het niet!
Komen er auto’s langs ga dan niet de beenspieren aanspannen en de druk op de teugels aanzienlijk verhogen maar blijf ontspannen en verkort slechts een beetje de teugels zodat het paard weet onder controle te zijn maar ontspannen blijft en géén reden heeft om zichzelf te spannen en druk te maken.

Niet eng dus maar juist ontspannend voor mens en paard!

Hoe strak singelen wij?

Om kort te gaan: voor het gevoel van veel Nederlandse ruiters singelen wij losser dan ze gewend zijn. Dit heeft twee hoofdredenen. De eerste: Een paard dat 5 uur per dag een ruiter op z’n rug heeft raakt gewoonweg geblesseerd door het gewrik en geschuur van die veel te strakke singel op z’n  huid en ribben. Dit speelt nog meer bij het meenemen van bagage. Wij hebben géén singelblessures en willen dat ook echt voorkomen. De tweede reden is dat het zeer onprettig is voor het paard, zijn borst wordt zo’n beetje ingesnoerd. Uiteraard dient u hier met het opstappen rekening mee te houden: een opstaphulpje (trapje, steen, tegengewicht door andere ruiter) is bij veel ruiters noodzakelijk.
Het is een kwestie van zit en evenwicht: als je ontspannen op een paard zit blijf je gewoon in evenwicht zitten. Zit je niet recht (veel mensen weten dat niet van zichzelf maar merken het aan de beugels / zadel dat scheef zit), dan moet je af en toe even de voeten uit de beugels doen en de benen los laten bungelen. Op deze manier verbreed je bekken zich iets en zit je dieper in je zadel en tezamen met  de langere benen is uw zwaartepunt ook lager zodat u véél beter op uw paard blijft zitten en wordt je lichaam ‘rechtgetrokken’. Herhaal deze oefening regelmatig en je gaat vanzelf rechter zitten.
Een minder strak gesingeld zadel is zeker niet gevaarlijk. Je moet je evenwicht voor elkaar hebben en je blijft goed zitten.

Met welk soort zadels rijden wij?

Wij rijden met aangepaste dressuurzadels van de firma Hulzebos uit Emst in Nederland. Deze zadels zijn dusdanig comfortabel dat u tijdens uw ruitervakantie niet gestoord wordt door slechte en onconfortabele zadels. Uiteraard kan het voorkomen dat het type zit anders is dan u gewend bent en dat een dag gewenning noodzakelijk is. Bontjes en gelpads zijn bij hoge uitzondering nodig bij mensen met een extreem gevoelige zit en in ieder geval niet voor de paarden.
De ruiters rijden met lange beugels! Globaal twee gaatjes  (één per dag om te wennen!)langer dan bij een veelzijdigheidszadel. Dit is niet voor niets: indien u meer dan grofweg twee uur per dag op een paard rijdt merken de ruiters een verhoogde belasting van hun gewrichten, pezen en spieren vooral bij de knieën en enkels. Met lange beugels rijden voorkomt dit voor een groot deel van de gevallen.

Kunt u zich voorbereiden op een ruitervakantie?

Ja zeker! Indien u normaliter ongeveer één uur per week rijdt raden wij u aan om gedurende enige weken een extra lesje of een buitenrit te maken om uw paardrij- spieren en pezen wat meer te belasten. Dit helpt aanzienlijk tot reductie van de bekende spierpijn de eerste twee dagen van uw ruitervakantie.